چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۵ |

صرفه جویی در مصرف آب یک وظیفه همگانی است

بنر

کلر


خواص شیمیایی و فیزیکی کلر

حدود 5/2 قرن پیش کلر در سوئد کشف گردید. نخستین باری که از کلر به عنوان گندزدا در تصفیه آب آشامیدنی استفاده شد در سال 1896 و مخصوصاً در سال 1897 به دلیل شیوع بیماری تیفوئید در انگلستان بود که کلر برای استریل نمودن خطوط انتقال آب آشامیدنی مورد استفاده قرار گرفت.

کلر یکی از پرمصرف­ترین مواد شیمیایی گندزدا، در تصفیه آب و پساب است، این عامل اکسید کننده قوی، در موارد زیر به کار می­رود:

  • ضدعفونی کردن
  • کنترل میکروارگانیم­ها
  • حذف آمونیاک
  • کنترل طعم و بو
  • کاهش رنگ
  • تخریب مواد آلی
  • اکسایش سولفید هیدروژن
  • اکسایش منگنز
  • اکسایش آهن

عوامل موثر بر عملکرد ضدعفونی با کلر

عوامل مهمی که در بازده ضدعفونی با کلر موثرند و تا به امروز شناخته شده­اند، عبارتند از:

  • بازده میکرب­کشی کلر و ترکیبات مختلف آن
  • اهمیت اختلاط اولیه
  • واکنش نقطه شکست
  • زمان تماس
  • مشخصات آب و فاضلاب
  • مشخصات میکروارگانیسم­ها

برای آنکه چارچوبی برای بررسی این عوامل فراهم گردد، لازم است مشخص شود امروزه بازده فرآیند کلرزنی را چگونه می­سنجند و نتایج آن را چگونه تحلیل می­کنند.

کنترل مقدار مصرف کلر

مقدار مصرف کلر را می­توان به چند روش کنترل کرد. ساده­ترین راه کنترل دستی است. در این روش متصدی آهنگ تغذیه کلر را برحسب نیاز تغییر می­دهد. معمولاً مقدار کلر را بر اساس اندازه­گیری کلر باقیمانده پس از گذشت 15 دقیقه از زمان تماس، تعیین می­شود. تزریق کلر به نحوی تنظیم می­شود که غلظت کلر باقیمانده ppm 5/0 باشد. روش دیگر عبارت است از هماهنگ کردن آهنگ جریان کلر با آهنگ جریان آب. آهنگ جریان آب یا فاضلاب را به کمک یک جریان­سنج مقدماتی نظیر اندازه­گیرهای مغناطیسی، ناوه پارشال یا لوله پیتو اندازه می­گیرند.

عوامل موثر در ضدعفونی با کلر

پنج عامل زیر روی عملکرد کلر موثرند:

  • غلظت کلر
  • زمان تماس
  • درجه حرارت
  • PH
  • مواد موجود در آب

غلظت کلر و زمان تماس

از بین رفتن ارگانیسم­ها مستقیماً متناسب با غلظت کلر و زمان تماس است. یعنی اگر غلظت کلر در آب کاهش یابد، زمان تماس باید افزایش پیدا کند و یا بر عکس تا در میزان امکان نابودی میکروارگانیسم­های آب تغییری حاصل نگردد. برای مثال باقیمانده کلر ترکیبی که یک گندزدا ضعیفی است در مقایسه با کلر باقیمانده آزاد به غلظت و زمان تماس بیشتری نیاز دارد تا میکروارگانیسم­های آب را از بین ببرد، بنابراین هنگامی که زمان تماس میان نقطه افزایش کلر به آب و محل مصرف آن کوتاه است (برای مثال ده دقیقه) فقط کلر باقیمانده برای رسیدن به غلظت کافی کلر خیلی مهم است. معمولاً مقدار کلر باقیمانده آزاد در منتهی الیه شبکه توزیع آب را باید حداقل به ppm 3/0 رسانید.

نظرات شما
«»
تاریخ بروز رسانی : ﺳﻪ شنبه 2 تیر 1394 تعداد بازدید : ۴۶۴۹ چاپ صفحه
رفتن به بالا